Alice: Cheshire kedisi, nereye gitmem gerektiğini söyleyebilir misin?
Kedi: Bu nereye gitmek istediğine bağlı…
Alice: Fark etmez, neresi olursa olsun…
Kedi: Fark eder. Nereye gidersen oraya gitmiş olursun…
(“Alice in Wonderland”)

Başarı tek değildir…
Kabul…
Başarıya giden yollar farklıdır…
Kabul…
Eğer gidilen bir yolun başarıya doğru olmadığını fark edersek geri dönmeliyiz, bu da bir başarıdır (ki Seth Godin bu olayı “Dip” kitabında “Cul-De-Sac” diye betimler).
Bu da kabul…

Peki her yolu aynı anda yürümeye çalışmak,
Yahut, her yola giden kapıları aralamak,
Ya da, ben bu yoldan ilerleyeyim ama diğer yoldaki arkadaşa da bir bakıp çıkayım demek…
Başarı mıdır?
Başarıya giden yol mudur?
Başarı sanmak mıdır?

Orda, burda, şurda her yerde görünmek…
Birçok sektörden, kesimden insanla tanışmak(?)/tanımak/kendini tanıtmak…
Farklı iş alanlarında, sektörlerde, hobilerde ya da kulüplerde aktif rol almak/almaya çalışmak…
Her işi yaparım olgusuyla, birden fazla işle iştigal olmak…
Hangi işi tam hakkıyla yapabileceğine karar verememek…
Ve hepsini yapmak istemek…
Hayır d(iy)ememek…

Hayatımızdan götürür mü?
Hayatımıza getirir mi sağlar?

Bir düşünmek lazım…

“Ben ondan daha eskiyim…
Ben ondan daha yetenekliydim…
Neden ben değil de o…
Benden daha vasat olanlar bile nerelerdeler ben niye burdayım?”
Sorularını soruyorsak kendimize…
Kimbilir…
Belki de açık olan diğer kapıları kapatıp tek bir yoldan ilerlemenin zamanı gelmiştir…

“Ne fark eder, neresi olursa olsun…”
Nereye gideceğini, ne yapmak istediğini, nasıl gideceğini bilmeyenlerin cümlesi…
Fark eder…
Çünkü…
“Nereye gidersek oraya gitmiş oluruz…”

Written by tûbâ

Leave a Comment